Απόκριες και Συναισθήματα

Εντοπίζοντας στο ημερολόγιο τις ημερομηνίες παρατηρήσαμε αυτής της Αποκριάς. Στόχος μας είναι να γνωρίσουν τα ήθη και τα έθιμα της και να ψυχαγωγηθούν με ιστορίες που έχουν σχέση με τις Απόκριες και την Καθαρή Δευτέρα.

 Διαβάσαμε "τα παιχνίδια του Φλεβάρη'και κάναμε πολλές γλωσσικές δραστηριότητες...(να βρουν άλλο τίτλο παραμυθιού..να κάνουν υποθέσεις για τον Φλεβάρη...να αναρωτηθούν γιατί ήταν κουτσός...να μας πουν και άλλες ονομασίες του Φλεβάρη που έχουν ακούσει...).

Να εκφράσουν τα συναισθήματά τους ακούγοντας την ιστορία αυτή...πως αισθάνεται ο Φλεβάρης που είναι κουτσός....τα συναισθήματα των γονιών του....

Τα παιδιά έπειτα ζωγράφισαν όπως αισθάνθηκαν την ιστορία, και στην συνέχεια μιμηθήκαμε τον Φλεβάρη και τα αστεία παιχνίδια του!

Συζητήσαμε για την στολή που έφτιαξε ο κόσμος από τα κουρέλια,και μας δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσουμε τον "Αρλεκίνο"..Μάθαμε που ζούσε και περιηγηθήκαμε στην Βενετία με το GOOGLE EARTH αλλά βλέποντας και εικόνες από το Διαδίκτυο.

                                                                                      Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΛΕΚΙΝΟΥ

"Μια φορά κι έναν καιρό στην πόλη με τις γόνδολες, τη Βενετία, ζούσε ένα φτωχό παιδάκι, ο Αρλεκίνος. Τις μέρες της Αποκριάς, στη Βενετία γιορτάζουν το καρναβάλι με παρελάσεις και γιορτές. Όλοι ντύνονται μασκαράδες και κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες τους γλεντάνε μέχρι το πρωί.

Ο μικρός Αρλεκίνος, κάθε απόγευμα, καθόνταν στο παράθυρο, έβλεπε τους γελαστούς μασκαράδες που περνούσαν παρέες παρέες κάτω από το σπίτι του και μερικές φορές ένα δάκρυ κυλούσε στο μαγουλάκι του.  Θυμόταν πώς ντυνόταν κι αυτός μασκαράς μαζί με τον πατέρα του και τη μητέρα του και κάνανε βόλτες στην πλατεία το Αγίου Μάρκου με τα περιστέρια.  Τώρα πια όλα ήταν διαφορετικά ! Ο πατέρας είχε πεθάνει και η καημένη η μητέρα του με μεγάλη δυσκολία κατάφερνε να πληρώνει τα έξοδά τους.  Σκούπιζε, λοιπόν, το δάκρυ του και χαιρετούσε τους γελαστούς μασκαράδες που του φώναζαν να κατέβει μαζί τους στο γλέντι.

Η μαμά του είδε το κρυφό δάκρυ του Αρλεκίνου και ανέβηκε στη σοφίτα αποφασισμένη να βρει κάτι, έστω κι ένα παλιό ρούχο, για να μασκαρέψει το λυπημένο παιδί της. Κάτι μικρά κουρελάκια από υφάσματα της έδωσαν την ιδία ! Τα μάζεψε όλα, πήρε τα ραφτικά της και δούλεψε  μέχρι το πρωί. Ένωσε τα μικρά κομματάκια, έκανε ένα μεγάλο πολύχρωμο πανί και μ’ αυτό έραψε μια φανταχτερή στολή, που άλλη δεν είχε ξαναγίνει !

Ξύπνησε χαρούμενη το Αρλεκίνο και τον έντυσε με τη στολή. Φούντωσε τα κατσαρά καστανά μαλλάκια του παιδιού και, σαν τελευταία πινελιά, άνοιξε δυο τρύπες με το ψαλίδι της σε μια μαύρη βελούδινη λωρίδα και την έδεσε στα μάτια του παιδιού για μάσκα ! Το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο !

Ευτυχισμένος ο Αρλεκίνος, με τα δάκρυα απ’ τα παράπονα να λάμπουν στα ματάκια του, έδωσε ένα σκαστό φιλί στη μανούλα του και έτρεξε στην πλατεία.

Τα πυροτεχνήματα έλαμπαν στον ουρανό και τα παιδιά μάζευαν καραμέλες και σοκολάτες που  πετούσαν οι άρχοντες από τα μπαλκόνια.

Όταν έφτασε στην πλατεία ο Αρλεκίνος, όλοι θαύμαζαν τη φορεσιά του, κι εκείνος χαρούμενος άρχισε να χορεύει χωρίς να φανερώνει ποιος είναι.

-          Ποιος είσαι; τον ρωτούσαν πολλοί. Είσαι από τη Βενετία; Που αγόρασες αυτή τη θαυμάσια στολή;

Ο Αρλεκίνος χαμογελούσε και κρατούσε καλά φυλαγμένο το μυστικό του, ώσπου μια κοπελίτσα τού άρπαξε τη μάσκα.

-          Είναι ο Αρλεκίνος ! φώναξαν κάποιοι ξένοι.

-          Αυτός είναι ο βασιλιάς του καρνάβαλου, φώναξαν όλοι μαζί και του πρόσφεραν φρούτα και γλυκά χορεύοντας χαρούμενοι γύρω του.

Ο Αρλεκίνος χόρεψε ξέφρενα όλη νύχτα και το πρωί γύρισε στο σπίτι του φορτωμένος με γλυκά.

Ένας χρόνος πέρασε.  Την επόμενη χρονιά, μόλις πλησίαζε η Αποκριά, όλοι έτρεξαν στη μητέρα του Αρλεκίνου και πλήρωναν όσο όσο για να ράψουν μια πολύχρωμη φορεσιά αρλεκίνου!"

Συζητήσαμε για το πως αισθανόταν ο μικρός Αρλεκίνος όταν χάζευε τα παιδιά από το σπίτι του αλλά και τα δικά μας συναισθήματα.Παίξαμε τον μικρό Αρλεκίνο!

Είδαμε πίνακες ζωγράφων με τον Αρλεκίνο και παρατηρήσαμε το συναίσθημα στο πρόσωπό του.

      

Παρατηρήσαμε την στολή του και συζητήσαμε για  το γεωμετρικό σχήμα που είχαν τα κουρέλια..Φτιάξαμε τον δικό μας Αρλεκίνο κόβοντας ή ζωγραφίζοντας μικρούς ρόμβους..

Μάθαμε τον αριθμό 5_και εξασκηθήκαμε σε έννοιες μαθηματικών με μπαλόνια,με μάσκες...με κλόουν,αρλεκίνους...

Ζωγραφίσαμε σε μπαλόνια τα δυο βασικά συναισθήματα που βίωσε ο Αρλεκίνος(πρώτα λύπη μετά χαρά).

 Ακούσαμε πολλά τραγούδια της Αποκριάς και ψυχαγωγηθήκαμε....όπως "'Έλα βρε Χαραλάμπη","πως το τρίβουν το πιπέρι","στις μεγάλες Αποκριές".
                                     .

και τα χορέψαμε ....."γάμος του Χαραλάμπη"....

Παρατηρούμε ότι αυτά τα τραγούδια είναι αστεία,πειρακτικά και κοροϊδευτικά..
Γράψαμε λέξεις σχετικές με τις Απόκριες όπως....κλόουν.Αρλεκίνος,χαρτοπόλεμο,τραγούδι,μάσκες,καρναβάλι,,χαρταετός....
Επίσης γράψαμε και τις στολές που θα ντυθούν και τις κατατάξαμε σε κατηγορίες...Παρατηρήσαμε ότι οι περισσότερες είναι ήρωες....για τα αγόρια και βασιλοπούλες για τα κορίτσια.....Μιμηθήκαμε με στολή τον Αρλεκίνο και την ιστορία του..
Συζητήσαμε γενικώς για τις Απόκριες,τα ήθη και τα έθιμα και πως γιορτάζονταν παλιότερα....Διαπιστώσαμε ότι πάντα άρεσε αυτή η γιορτή στον κόσμο και μεταμφιεζόταν με ρούχα παλιά..και τώρα όμως είναι μια χαρούμενη γιορτή που ε\αρέσει σε μικρούς και μεγάλους...με την μόνη διαφορά ότι βρίσκουμε πιο εύκολα στολές...συζητήσαμε για τα συναισθήματά μας γι' αυτή την γιορτή και την χαρά που αισθανόμαστε για τα αποκριάτικα πάρτυ που θα πάμε φορώντας τις στολές μας!
Διαβάσαμε την ιστορία "του δυστυχισμένου κλόουν "και αναρωτηθήκαμε πως ένας κλόουν μπορεί να είναι δυστυχισμένος..τα παιδιά είπαν ...ότι μπορεί να έχει χάσει τους γονείς του...να μην έχει λεφτά...να μην έχει φίλους...Μιμηθήκαμε την έκφραση που μπορεί να έχει το πρόσωπό του....και δραματοποιήσαμε  τον ρόλο του!

Σχεδιάσαμε σε χαρτί μέτρου την φιγούρα ενός παιδιού και τον στολίσαμε στην τάξη μας αλλά όχι πια δυστυχισμένο αλλά πολύ χαρούμενο.....

και ζωγραφίσαμε ανάλογες μάσκες με διάφορα υλικά!

Μετρήσαμε τις ημέρες μέχρι τις Απόκριες και δώσαμε στα παιδιά το ημερολόγιο του Φεβρουαρίου με εικόνες με τα βασικά συναισθήματα(φόβος,χαρά,λύπη,θυμός) όπου έπρεπε κάθε μέρα να κολλάνε το αντίστοιχο συναίσθημα ...στο τέλος του μήνα τα μετράμε και κάνουμε συγκρίσεις...

Συζητάμε για τα φαγητά που τρώμε τις Απόκριες..για την Τσικνοπέμπτη...για τα γλυκίσματα...αλλά και για την Σαρακοστή που πλησιάζει κατασκευάζοντας τον χαρταετό μας με διάφορα υλικά!

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!!

ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ

Απόκριες..μια χαρούμενη γιορτή για όλους με πολλά ήθη και έθιμα....με καρναβαλιστές,με παραδοσιακά εδέσματα,με τρέλες,με χορούς,με τραγούδια..Αφού συζητήσαμε πως γιόρταζαν παλιά οι άνθρωποι και πως ντύνονταν...αποφασίσαμε να συμμετέχουμε σε ένα καρναβάλι όπως..τα παλιά χρόνια...με το έθιμο του παραδοσιακού γάμου...

«Ο Κρητικός Γάμος» θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Σχολείο Αγ.Μαρίνας την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου με την συμμετοχή του Συλλλόγου Γονέων και κηδεμόνων του 1ου Δημ.Σχολείου Αγ.Μαρίνας και των Νηπ/γείων μας,του Συλ.Γυναικών Μαλβαζία,και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγ.Μαρίνας στις 17:00μ.μ.

Με αυτή την ευκαιρία μάθαμε ότι.... "Ο γάμος στα χωριά της Κρήτης ήταν παλιά, αλλά και σήμερα μεγάλο γεγονός. Οι προετοιμασίες άρχιζαν πολλές μέρες πριν. Στο σπίτι της νύφης μαζεύονται οι κοπελιές την Παρασκευή και καταστένουν (δηλαδή ετοιμάζουν όπως λέγεται στην Κρητική διάλεκτο) τα προικιά ή προυκιά της και λένε μαντινάδες για κάθε είδος χωριστά.

Ένα ανέφαλο περνά κι έχει νερό και στούπα και ας είναι καλορίζικη τση νύφης μας η προύκα.:::

Τα προυκιά μεταφερόταν με πομπή στο σπίτι του ανδρόγυνου, με συνοδεία της λύρας και του λαούτου και τραγουδιών. Οι καλεσμένοι του γαμπρού παίρνουν ο καθένας ένα προυκί. Όλοι μαζί φτάνουν στο σπίτι του γαμπρού και οι ανύπαντρες κοπέλες στρώνουν το νυφικό κρεβάτι, αφού ρίχνουν πάνω ρύζι και χρήματα. Βάζουν ακόμη να ξαπλώσει πάνω ένα αγόρι για ν'αποκτήσει το ανδρόγυνο αγόρια. Κατά το στόλισμα λέγονται μαντινάδες. Το βράδυ μαζεύονται οι συγγενείς της νύφης για να την αποχαιρετήσουν λέγοντας:

Σήκω κι αποχαιρέτησε την εδικολογιά σου δώσε τα κλειδιά τση μάνα σου και άμε να βρεις δικά σου.:::

Το απόγευμα της Κυριακής οι νέοι στόλιζαν το γαμπρό και τα κορίτσια τη νύφη και όταν όλα ήταν έτοιμα, ξεκινούσαν για τη στεφάνωση. Πρώτος πηγαίνει ο γαμπρός που τον συνοδεύουν δυο νεαροί, ενώ στην πομπή μπροστά πηγαίνουν ο λυράρης και ο λαουτιέρης. Όταν φτάσουν στο σπίτι της νύφης οι καλεσμένοι του γαμπρού λένε:

Ανοίξετε την πόρτα σας να δείτε το γαμπρό μας, ::: τέτοιο σγουρό βασιλικό δεν έχει το χωριό μας::: κ.ά. Οι συγγενείς της νύφης απαντούν:

Σιγά σιγά μη βιάζεστε κι η πόρτα μας θ'ανοίξει, :::γιατί έχει αδέρφια και δικούς να τσ' αποχαιρετήσει.::: κ.ά.

Μετά μπαίνει ο γαμπρός μέσα στο σπίτι, χαιρετά και φιλά τους γονείς της, παίρνει την ευχή τους, προσφέρει λουλούδια και φιλεί τη νύφη. Την ίδια στιγμή ακούονται οι πυροβολισμοί ή μπαλωθιές της χαράς. Ξεκινούν για την εκκλησία και πριν μπουν μέσα ο λυράρης τραγουδεί:

Άνοιξε πόρτα τσ' εκκλησάς, πόρτα του παραδείσου να κατεβούν οι άγγελοι τη νύφη να βλοήσουν. :::

Μετά την τελετή του γάμου χορεύουν έξω στον περίβολο της εκκλησίας το χορό της νύφης και όταν τελειώσει ο χορός ο τελευταίος παίρνει το γουρλίδικο μαντίλι της. Στη συνέχεια ξεκινούν όλοι για το σπίτι του γαμπρού, απ'όπου περνούν τους πετούν ρύζι και άνθη.

Πρόβαλε μάνα του γαμπρού και πεθερά τση νύφης να δεις τον όμορφό σου γιο μια κόρη σου τη φέρνει. :::

Όταν φτάσουν στην πόρτα, η νύφη παίρνει μέλι από την πεθερά της και κάνει ένα σταυρό πάνω από την πόρτα, για να είναι η ζωή τους γλυκιά. Ύστερα πετά ένα ρόδι με δύναμη μέσα στο σπίτι, για να σκορπίσει όπως το ρόδι η ευτυχία στο σπίτι. Μπαίνει μέσα πρώτα η νύφη και μετά ο γαμπρός και συγχρόνως λέγονται μαντινάδες. Μετά απ'όλα αυτά ακολουθεί το γαμήλιο τραπέζι με το πιλάφι (γαμοπίλαφο) ή τα μακαρόνια με τον αθότυρο και το βραστό και το γλέντι κρατεί μέχρι και μία εβδομάδα."

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%82

"Το Δέντρο που έδινε"...όπως το ένιωσαν τα νήπια μας

Ζώα σε πάγους

Αφού παρατηρήσαμε σχετικές εικόνες με τα ζώα που ζουν στους πάγους  φτιάξαμε το ιστόγραμμα για το τι γνωρίζουμε και τι θέλουμε να μάθουμε.Τα παιδιά είχαν απορίες για τα ζώα που ζουν στην Αρκτική και στην Ανταρκτική,για το χρώμα τους, τι τρώνε ...... 

Χωριστήκαμε σε ομάδες(μια για την φώκια, μια για τους πιγκουίνους και μια για τις αρκούδες) και ξεκινήσαμε την αναζήτηση.

Οι πληροφορίες πολλές..από εγκυκλοπαίδειες, Ιντερνετ, βιβλία, παραμύθια, dvd ζωγραφιές...
Η κάθε ομάδα αποφάσισε να βρει τρόπο να τις παρουσιάσει!Η 1η ζωγράφισε σε χαρτί μέτρου ,η 2η έφτιαξε με εφημερίδες έναν πιγκουίνο και η 3η σχεδίασε μια αρκούδα από βαμβάκι.

Κατασκεύασαν μάσκες και η κάθε ομάδα έφτιαξε μια ιστορία και την δραματοποίησε....

Φτιάξαμε τα ζωάκια με πλαστελίνη...τα μετρήσαμε...κάναμε ομαδοποιήσεις και ταξινομήσεις, εξασκώντας τους αριθμούς που έχουμε μάθει...

 Γράψαμε στον υπολογιστή τις ονομασίες των ζώων και κάναμε αντιστοίχιση εικόνας με λέξης

 Λύσαμε αινίγματα και δώσαμε και στους γονείς ένα για να μας το λύσουν ζωγραφίζοντάς το!

Είδαμε σχετικά βίντεο για την ζωή των πιγκουίνων,της πολικής αρκούδας και της φώκιας...και παίξαμε.....παρατηρώντας!

                         
                     
                      

Τραγουδήσαμε.....
                     .

                       
Ασχοληθήκαμε και με φυσικές επιστήμες ....συζητήσαμε για τα καιρικά φαινόμενα,για τον κύκλο του νερού και κάναμε το σχετικό πείραμα με τον πάγο αφού μας είχε φέρει στην τάξη η Ασπασία ένα χιονανθρωπάκι από πάγο....

Κοπή βασιλότιτας

Ευχόμαστε καλή χρονιά σε όλους με υγεία,χαρά ,δημιουργικότητα και αισιοδοξία!!
Η πρώτη μας ανάρτηση στο νέο έτος αναφέρεται στην κοπή της πεντανόστιμης  βασιλόπιτας μας όπου προσφέρθηκε η μητέρα του Γιάννη να μας την φτιάξει,διακοσμώντας την με πολλή μεράκι !
Την ευχαριστούμε πολύ!
Αφού διαβάσαμε πρώτα την συνταγή για να γνωρίζουμε και τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν μάθαμε για την ιστορία της βασιλόπιτας και τον λόγο που καθιερώθηκε αυτό το έθιμο!
"Κατά την θρησκευτική λοιπόν παράδοση κάποτε στη Καισαρεία της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία που επίσκοπος ήταν ο Μέγας Βασίλειος ήλθε να τη καταλάβει ο Έπαρχος της Καππαδοκίας με πρόθεση να τη λεηλατήσει.Τότε ο Μέγας Βασίλειος ζήτησε από τους πλούσιους της πόλης του να μαζέψουν ότι χρυσαφικά μπορούσαν προκειμένου να τα παραδώσει ως “λύτρα” στον επερχόμενο κατακτητή. Πράγματι συγκεντρώθηκαν πολλά τιμαλφή. Κατά την παράδοση όμως είτε επειδή μετάνιωσε ο έπαρχος, είτε (κατ΄ άλλους) εκ θαύματος ο Άγιος Μερκούριος με πλήθος Αγγέλων απομάκρυνε τον στρατό του, ο Έπαρχος απάλλαξε την πόλη από επικείμενη καταστροφή.

Προκειμένου όμως ο Μέγας Βασίλειος να επιστρέψει τα τιμαλφή στους δικαιούχους, μη γνωρίζοντας σε ποιόν ανήκει τι, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν μικροί άρτοι εντός των οποίων τοποθέτησε ανά ένα των νομισμάτων ή τιμαλφών και τα διένειμε στους κατοίκους την επομένη του εκκλησιασμού.

Το γεγονός αυτό απέληξε σε διπλή χαρά από της αποφυγής της καταστροφής της πόλης και συνεχίσθηκε η παράδοση αυτή κατά τη μνήμη της ημέρας του θανάτου του (εορτή του Αγίου και Μεγάλου Βασιλείου)."

 Συζητήσαμε για το ελληνικό έθιμο.....
Η Βασιλόπιτα κατά το ελληνικό έθιμο κόβεται σε οικογενειακή συγκέντρωση αμέσως με τον ερχομό του νέου έτους κυρίως μετά από φαγοπότι όπου και ακολουθεί χαρτοπαιξία «για το καλό του καινούργιου χρόνου».

Έτσι στις 12.00 ακριβώς τα μεσάνυχτα με την αλλαγή του έτους σβήνουν τα φώτα και μετά ένα λεπτό ξανανάβουν ευχόμενοι και αντευχόμενοι όλοι «χρόνια πολλά» και «ευτυχισμένο το νέο έτος».

Τότε προσκομίζεται η Βασιλόπιτα στο τραπέζι όπου ο νοικοκύρης αφού την σταυρώσει με το μαχαίρι τρεις φορές αρχίζει να τη κόβει σε τριγωνικά κομμάτια προσφερόμενο σε κάθε ένα παριστάμενο μέλος της οικογένειας ή φίλων και συγγενών με πρώτο κομμάτι του σπιτιού (ή του Χριστού της Παναγίας και του Άι Βασίλη), του σπιτονοικοκύρη, της σπιτονοικοκυράς και των άλλων παρισταμένων κατά τάξη συγγένειας και ηλικία με τελευταίο το κομμάτι του φτωχού ή πάλι του σπιτιού, χωρίς βέβαια να λησμονούνται τυχόν μετανάστες, ασθενείς και άλλα πρόσωπα της οικογένειας που για διάφορους λόγους δεν παρίστανται. Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να κοπεί κομμάτι “για την εταιρεία”, “για το μαγαζί” κ.λ.π..http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/266422/to-elliniko-ethimo-kai-i-istoria-tis-vasilopitas#ixzz3OvbLRWuQ

Τα τυχερά μας ..παιδιά κρατώντας το φλουρί!

Μοιράζοντας ευχές!!