Γνωριμία με την πόλη μου...

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Απόκριες και Συναισθήματα


Εντοπίζοντας στο ημερολόγιο τις ημερομηνίες παρατηρήσαμε αυτής της Αποκριάς. Στόχος μας είναι να γνωρίσουν τα ήθη και τα έθιμα της και να ψυχαγωγηθούν με ιστορίες που έχουν σχέση με τις Απόκριες και την Καθαρή Δευτέρα.

 Διαβάσαμε "τα παιχνίδια του Φλεβάρη'και κάναμε πολλές γλωσσικές δραστηριότητες...(να βρουν άλλο τίτλο παραμυθιού..να κάνουν υποθέσεις για τον Φλεβάρη...να αναρωτηθούν γιατί ήταν κουτσός...να μας πουν και άλλες ονομασίες του Φλεβάρη που έχουν ακούσει...).
Να εκφράσουν τα συναισθήματά τους ακούγοντας την ιστορία αυτή...πως αισθάνεται ο Φλεβάρης που είναι κουτσός....τα συναισθήματα των γονιών του....
Τα παιδιά έπειτα ζωγράφισαν όπως αισθάνθηκαν την ιστορία, και στην συνέχεια μιμηθήκαμε τον Φλεβάρη και τα αστεία παιχνίδια του!
Συζητήσαμε για την στολή που έφτιαξε ο κόσμος από τα κουρέλια,και μας δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσουμε τον "Αρλεκίνο"..Μάθαμε που ζούσε και περιηγηθήκαμε στην Βενετία με το GOOGLE EARTH αλλά βλέποντας και εικόνες από το Διαδίκτυο.
                                                                                      Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΛΕΚΙΝΟΥ
"Μια φορά κι έναν καιρό στην πόλη με τις γόνδολες, τη Βενετία, ζούσε ένα φτωχό παιδάκι, ο Αρλεκίνος. Τις μέρες της Αποκριάς, στη Βενετία γιορτάζουν το καρναβάλι με παρελάσεις και γιορτές. Όλοι ντύνονται μασκαράδες και κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες τους γλεντάνε μέχρι το πρωί.

Ο μικρός Αρλεκίνος, κάθε απόγευμα, καθόνταν στο παράθυρο, έβλεπε τους γελαστούς μασκαράδες που περνούσαν παρέες παρέες κάτω από το σπίτι του και μερικές φορές ένα δάκρυ κυλούσε στο μαγουλάκι του.  Θυμόταν πώς ντυνόταν κι αυτός μασκαράς μαζί με τον πατέρα του και τη μητέρα του και κάνανε βόλτες στην πλατεία το Αγίου Μάρκου με τα περιστέρια.  Τώρα πια όλα ήταν διαφορετικά ! Ο πατέρας είχε πεθάνει και η καημένη η μητέρα του με μεγάλη δυσκολία κατάφερνε να πληρώνει τα έξοδά τους.  Σκούπιζε, λοιπόν, το δάκρυ του και χαιρετούσε τους γελαστούς μασκαράδες που του φώναζαν να κατέβει μαζί τους στο γλέντι.

Η μαμά του είδε το κρυφό δάκρυ του Αρλεκίνου και ανέβηκε στη σοφίτα αποφασισμένη να βρει κάτι, έστω κι ένα παλιό ρούχο, για να μασκαρέψει το λυπημένο παιδί της. Κάτι μικρά κουρελάκια από υφάσματα της έδωσαν την ιδία ! Τα μάζεψε όλα, πήρε τα ραφτικά της και δούλεψε  μέχρι το πρωί. Ένωσε τα μικρά κομματάκια, έκανε ένα μεγάλο πολύχρωμο πανί και μ’ αυτό έραψε μια φανταχτερή στολή, που άλλη δεν είχε ξαναγίνει !

Ξύπνησε χαρούμενη το Αρλεκίνο και τον έντυσε με τη στολή. Φούντωσε τα κατσαρά καστανά μαλλάκια του παιδιού και, σαν τελευταία πινελιά, άνοιξε δυο τρύπες με το ψαλίδι της σε μια μαύρη βελούδινη λωρίδα και την έδεσε στα μάτια του παιδιού για μάσκα ! Το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο !

Ευτυχισμένος ο Αρλεκίνος, με τα δάκρυα απ’ τα παράπονα να λάμπουν στα ματάκια του, έδωσε ένα σκαστό φιλί στη μανούλα του και έτρεξε στην πλατεία.

Τα πυροτεχνήματα έλαμπαν στον ουρανό και τα παιδιά μάζευαν καραμέλες και σοκολάτες που  πετούσαν οι άρχοντες από τα μπαλκόνια.

Όταν έφτασε στην πλατεία ο Αρλεκίνος, όλοι θαύμαζαν τη φορεσιά του, κι εκείνος χαρούμενος άρχισε να χορεύει χωρίς να φανερώνει ποιος είναι.

-          Ποιος είσαι; τον ρωτούσαν πολλοί. Είσαι από τη Βενετία; Που αγόρασες αυτή τη θαυμάσια στολή;

Ο Αρλεκίνος χαμογελούσε και κρατούσε καλά φυλαγμένο το μυστικό του, ώσπου μια κοπελίτσα τού άρπαξε τη μάσκα.

-          Είναι ο Αρλεκίνος ! φώναξαν κάποιοι ξένοι.
-          Αυτός είναι ο βασιλιάς του καρνάβαλου, φώναξαν όλοι μαζί και του πρόσφεραν φρούτα και γλυκά χορεύοντας χαρούμενοι γύρω του.

Ο Αρλεκίνος χόρεψε ξέφρενα όλη νύχτα και το πρωί γύρισε στο σπίτι του φορτωμένος με γλυκά.

Ένας χρόνος πέρασε.  Την επόμενη χρονιά, μόλις πλησίαζε η Αποκριά, όλοι έτρεξαν στη μητέρα του Αρλεκίνου και πλήρωναν όσο όσο για να ράψουν μια πολύχρωμη φορεσιά αρλεκίνου!"

Συζητήσαμε για το πως αισθανόταν ο μικρός Αρλεκίνος όταν χάζευε τα παιδιά από το σπίτι του αλλά και τα δικά μας συναισθήματα.Παίξαμε τον μικρό Αρλεκίνο!


Είδαμε πίνακες ζωγράφων με τον Αρλεκίνο και παρατηρήσαμε το συναίσθημα στο πρόσωπό του.


Παρατηρήσαμε την στολή του και συζητήσαμε για  το γεωμετρικό σχήμα που είχαν τα κουρέλια..Φτιάξαμε τον δικό μας Αρλεκίνο κόβοντας ή ζωγραφίζοντας μικρούς ρόμβους..

Μάθαμε τον αριθμό 5_και εξασκηθήκαμε σε έννοιες μαθηματικών με μπαλόνια,με μάσκες...με κλόουν,αρλεκίνους...
Ζωγραφίσαμε σε μπαλόνια τα δυο βασικά συναισθήματα που βίωσε ο Αρλεκίνος(πρώτα λύπη μετά χαρά).



 Ακούσαμε πολλά τραγούδια της Αποκριάς και ψυχαγωγηθήκαμε....όπως "'Έλα βρε Χαραλάμπη","πως το τρίβουν το πιπέρι","στις μεγάλες Αποκριές".
                                     .
και τα χορέψαμε ....."γάμος του Χαραλάμπη"....




Παρατηρούμε ότι αυτά τα τραγούδια είναι αστεία,πειρακτικά και κοροϊδευτικά..
Γράψαμε λέξεις σχετικές με τις Απόκριες όπως....κλόουν.Αρλεκίνος,χαρτοπόλεμο,τραγούδι,μάσκες,καρναβάλι,,χαρταετός....
Επίσης γράψαμε και τις στολές που θα ντυθούν και τις κατατάξαμε σε κατηγορίες...Παρατηρήσαμε ότι οι περισσότερες είναι ήρωες....για τα αγόρια και βασιλοπούλες για τα κορίτσια.....Μιμηθήκαμε με στολή τον Αρλεκίνο και την ιστορία του..
Συζητήσαμε γενικώς για τις Απόκριες,τα ήθη και τα έθιμα και πως γιορτάζονταν παλιότερα....Διαπιστώσαμε ότι πάντα άρεσε αυτή η γιορτή στον κόσμο και μεταμφιεζόταν με ρούχα παλιά..και τώρα όμως είναι μια χαρούμενη γιορτή που ε\αρέσει σε μικρούς και μεγάλους...με την μόνη διαφορά ότι βρίσκουμε πιο εύκολα στολές...συζητήσαμε για τα συναισθήματά μας γι' αυτή την γιορτή και την χαρά που αισθανόμαστε για τα αποκριάτικα πάρτυ που θα πάμε φορώντας τις στολές μας!
Διαβάσαμε την ιστορία "του δυστυχισμένου κλόουν "και αναρωτηθήκαμε πως ένας κλόουν μπορεί να είναι δυστυχισμένος..τα παιδιά είπαν ...ότι μπορεί να έχει χάσει τους γονείς του...να μην έχει λεφτά...να μην έχει φίλους...Μιμηθήκαμε την έκφραση που μπορεί να έχει το πρόσωπό του....και δραματοποιήσαμε  τον ρόλο του!
Σχεδιάσαμε σε χαρτί μέτρου την φιγούρα ενός παιδιού και τον στολίσαμε στην τάξη μας αλλά όχι πια δυστυχισμένο αλλά πολύ χαρούμενο.....

και ζωγραφίσαμε ανάλογες μάσκες με διάφορα υλικά!

Μετρήσαμε τις ημέρες μέχρι τις Απόκριες και δώσαμε στα παιδιά το ημερολόγιο του Φεβρουαρίου με εικόνες με τα βασικά συναισθήματα(φόβος,χαρά,λύπη,θυμός) όπου έπρεπε κάθε μέρα να κολλάνε το αντίστοιχο συναίσθημα ...στο τέλος του μήνα τα μετράμε και κάνουμε συγκρίσεις...
Συζητάμε για τα φαγητά που τρώμε τις Απόκριες..για την Τσικνοπέμπτη...για τα γλυκίσματα...αλλά και για την Σαρακοστή που πλησιάζει κατασκευάζοντας τον χαρταετό μας με διάφορα υλικά!

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!!



Δεν υπάρχουν σχόλια: